Sentimental lies [Thor X Loki] Part 11 [3/3] 100%

posted on 06 Jan 2014 12:35 by sentimental-darkness in Thorki-fanfic

Title : Sentimental lies

Pairing : Thor Odinson X Loki Laufeyson

 

 

YAOI WARNING!!

ถ้าไม่ชอบหรือว่าหลงเข้ามา กรุณาปิดไปซะ!

 

Sentimental lies

 


เสียงใดเล่าจะน่าหวาดประหวั่นพรั่นพรึงได้เทียบเคียงเสียงร้องคำรามของสายฟ้าฟาดที่แผดร้องข่มขวัญเหล่ายักษาจากดินแดนแห่งความหนาวเหน็บจนพากับยืนแทบไม่ติด ทั่วทั้งสนามรบพลันรับรู้ถึงพลังของธรรมชาติอันน่าอัศจรรย์ที่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าพายุหิมะอันแสนโหดร้ายที่โหมกระหน่ำ อีกทั้งยังเปลี่ยนกระแสของสงครามให้เหล่าเทพสามารถต่อสู้ขับเคี่ยวได้อย่าสูสี แต่กระนั้นแสงจ้าบาดตาบนฟากฟ้าก็ไม่อาจกลบเพลิงแค้นที่แผดเผาอยู่ในดวงตาสีเลือดให้มืดบอด

 

 

 ครืน...

 

  

กลุ่มเมฆดำทะมึนแผ่ขยายปกคลุมผืนนภาไปจนสุดตา ทันใดนั้นพลันกลั่นหยาดหยดลงสู่เบื้องล่าง หากทว่าเม็ดฝนที่ร่วงหล่นยังไม่ทันได้แตะพื้นดินก็กลั่นตัวกลายเป็นเกร็ดหิมะเข้าเสียก่อนด้วยพลังอำนาจดั้งเดิมของชาวโยธันผู้ถือกำเนิดจากน้ำแข็งนิรันดร์ ความหนาวเย็นปานถูกแช่งแข็งกลายเป็นอุปสรรคใหญ่หลวงสำหรับนักรบเทพสรรค์ผู้เคยชินกับบรรยากาศอบอุ่นที่แสนรื่นรมย์ของแอสการ์ด ทว่านั่นก็ไม่ใช่สำหรับทุกคน

 

  

ร่างสูงใหญ่กวัดแกว่งค้อนศึกคู่ใจปัดป้องพลังทำลายล้างที่พุ่งสังหารจากหีบสมบัติเรืองพลังเวทอย่างท่วมท้น...อาวุธเอกของลาฟฟี่ ราชายักษ์น้ำแข็งแห่งโยธันไฮน์

  

 

“หึ หึ หึ วันนี้แหละคือจุดจบของเจ้า บุตรแห่งโอดิน!” ดวงตาสีแดงก่ำมองตรงมาอย่างอาฆาตมาดร้ายซ้ำกระหน่ำด้วยเพลิงแห่งความแค้นที่ยากจะพรรณนา ลาฟฟี่รู้สึกผิดพลาดไปมหันต์ที่ไม่สามารถคุมเกมได้อย่างที่วางเอาไว้

 

 

 น่าเจ็บใจเหลือเกินที่สุดท้ายผู้ที่เปิดทางนำทัพโยธันเข้ามาเหยียบแดนเทพกลับไม่ใช่เจ้าชายนอกคอกที่ถูกส่งมาเป็นบรรณาการและไส้ศึก แต่เป็นสตรีแอสกาเดี้ยนผู้โง่เขลา

 

 

เพียงเพราะเห็นความมืดในใจ ราชาแห่งยักษ์น้ำแข็งจึงใช้จุดนี้เป็นโอกาส เปิดศึกสายฟ้าแลบก่อนที่กองทัพแห่งแอสการ์ดจะตั้งตัวทัน ในเมื่อไหนๆ แผนการเปิดฉากโจมตีก็รั่วไหลไปก่อนแล้ว จะอย่างไรก็ต้องหลั่งเลือดเสียอยู่ดี ลองไม่คว้าโอกาสนี้เอาไว้ เห็นทีจะไม่ใช่ลาฟฟี่เจ้าแผนการและกลศึกเป็นแน่

 

 

 ต้องลากคอมันมา สั่งสอนไม่ให้ใครเอาเป็นเยี่ยงอย่าง 

 

  

อ่อนแอ เบาปัญญา ยอมถูกย่ำยีไม่พอ ยังกล้าให้กำเนิดสิ่งที่น่าชิงชังนั่นอีก

 

 

 งามหน้านัก!

 

 

 ข้ามันพลาดเองที่ปล่อยให้ผู้หญิงคนนั้นได้เป็นคนเลี้ยงดูมัน เพราะอย่างนั้นถึงได้

 

 

 มันคลุกคลีกับแอสการ์ดเดี้ยนมากเกินไป ถูกเลี้ยงโดยผู้หญิงจนไม่ต่อต้านที่จะถูกทำให้เป็นผู้หญิง

 

 

 ผิดที่ใจอ่อนปล่อยให้มันตายเองตามธรรมชาติแทนที่จะฆ่าด้วยสองมือนี่!

 

 

 “จะพูดจาโอ้อวดอะไรก็ช่วยลืมตาดูความจริงหน่อยเป็นไร ข้ายังไม่เห็นมีแผลสักเพียงนิด ท่านราชา” ธอร์กล่าวด้วยรอยยิ้มบางๆ พลางอ้าแขนเผยให้เห็นทั่วทั้งร่างที่แม้จะมีบาดแผลอยู่ประปรายแต่ก็ห่างไกลคำว่าสาหัสสากรรจ์นัก

 

 

 การโอ้อวดเพื่อยั่วโทสะได้ผลดีเยี่ยม กอปรสีหน้าเหยียดหยามนิดหน่อยและวาจายั่วยุ เป้าหมายการโจมตีและความนึกคิดของราชายักษ์น้ำแข็งก็ถูกจำกัดลงอยู่ที่ตัวเทพสายฟ้าแต่เพียงผู้เดียว ซึ่งนั่นก็เข้าแผนที่วางเอาไว้

 

 

 “โอหัง! อวดดีเหมือนพ่อของเจ้าไม่มีผิด คิดว่าใหญ่คับฟ้าแล้วใครต่อใครจะพากันกลัวเจ้างั้นรึ ไม่มีทาง! ข้าคนนี้ไม่มีวันยอมก้มหัวให้เจ้าเป็นอันขาด!!” ลาฟฟี่กัดฟันกรอดแทบเข่นเขี้ยว

 

 

 ไม่เหลือแล้วศักดิ์ศรีแห่งราชา สายเลือดอันทรงเกียรติต้องมาแปดเปื้อนเพราะเจ้าเด็กเมื่อวานซืนเช่นนี้น่ะหรือ 

 

 

 ข้าไม่ยอม ข้าไม่ยอมเป็นอันขาด อย่าได้มีชีวิตอยู่หยามหน้าข้าอีกเลย!

 

 

 “แน่นอนอยู่แล้ว ข้าเป็นลูกเขยท่าน ข้าก็ควรเป็นฝ่ายก้มหัวเคารพท่าน ถูกหรือไม่ ท่านพ่อตา” ไม่พูดเปล่าเจ้าของผมสีทองเป็นประกายยังก้มศีรษะเป็นเชิงคำนับประกอบเล่นเอาเส้นความอดทนของอีกฝ่ายขาดผึง

 

 

 ตายซะเถอะ!!

 

 ลวดลายบนหีบสมบัติอันเปรียบเสมือนดวงใจแห่งแดนเหมันต์ส่งแสงเรืองรองสว่างจ้า ชั่วพริบตามนตราแห่งน้ำแข็งก็โพยพุ่งเข้าโจมตีเจ้าชายแห่งแอสการ์ดอย่างไม่ปรานี

 

 

“จัดการมัน!!!” ราชายักษ์น้ำแข็งออกคำสั่งเสียงกร้าวให้เหล่ามือพิฆาตเตรียมลงดาบตามซ้ำอย่างเลือดเย็น

 

 

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ 

 

 

การปะทะกันอย่างรุนแรงสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วอาณาบริเวณอย่างน่าตกใจ หากก็ไม่เท่ากับร่างที่ปรากฎตัวหลังจากที่แสงสว่างบาดตาเริ่มอ่อนกำลังลง ค้อนศึกถูกแกว่งไกวเป็นวงกลมก่อนถูกเหวี่ยงออกเป็นเส้นโค้งอย่างรวดเร็วและรุนแรงตรงเข้าโจมตีศัตรูที่รอท่าละเลงเลือดอยู่จนเรียบวุธ

 

 

ใบหูเงี่ยฟังเสียงลบที่วูบไหวอยู่รอบๆ ดวงตาสีฟ้ากระจ่างทอประกายเย็นเหยียบไม่แพ้พลังแห่งกล่องหีบจากแดนน้ำแข็ง ธอร์รีบยกมือขึ้นรับอาวุธคู่ใจก่อนหมุนตัวเข้าป้องกันการโจมตีต่อเนื่องของราชาแห่งโยธันไฮน์ ค้อนศึกตั้งขึ้นปะทะดาบน้ำแข็งที่แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ ก่อนมือแกร่งจะง้างขึ้นเตรียมฟาดฟันที่กลางลำตัวเมื่อพบช่องว่าง หากแต่ในชั่วพริบตาที่ได้เห็นใบหน้าที่คาดว่าต้องบิดเบี้ยวอย่างตกใจกับการโจมตีนี้

 

 

ไม่น่าเชื่อว่าฝ่ายที่ต้องตกใจจะกลายเป็นเขา

 

 

“โลกิ” ดวงตาเบิกกว้างอย่างตกตะลึง พลันฉายแววตาที่เต็มเปี่ยมด้วยความรักและความคิดถึงจากห้วงอารมณ์ที่กักเก็บไว้ในดวงใจ ความรู้สึกรุนแรงที่ผุดขึ้นมานั้นยากจะระงับยามเห็นใบหน้าที่ติดตรึงอยู่ในห้วงคำนึงทุกลมหายใจ

 

 

“อ่อนหัดนัก!!” ลาฟฟี่แสยะยิ้มกว้างเมื่อกลลวงประสบผลสำเร็จ

 

 

เขารู้และมั่นใจว่าวิธีนี้จะต้องได้ผล...

 

 

นั่นเพราะมั่นใจว่าเทพแห่งสายฟ้าได้มอบหัวใจให้แก่บุตรของเขาแล้ว

 

 

ดี ข้าจะส่งลูกทรยศตามไปเป็นเพื่อนเจ้าในนรกเอง ธอร์!

 

 

“ตายซะ” เสียงพูดเหี้ยมเกรียมดังแผ่วเพียงกระซิบ ใบหน้าโหดเหี้ยมของผู้ลงมือสังหารมีเพียงความสมเพชฉายชัด หีบสมบัติอาวุธร้ายเปล่งแสงวูบพร้อมกับปลดปล่อยพลังทำลายล้างในระยะประชิด

 

 

เปรี้ยง!!!

 

 

เสียงปะทะดังสนั่นเลื่อนลั่น ท่ามกลางกลุ่มควันหนาทึบลาฟฟี่รีบถอนตัวออกมายืนตั้งรับรอบนอกเมื่อรู้สึกได้ว่าเลือดในกายที่ควรจะแข็งกำลังเดือดพล่าน ดวงตาสีแดงก่ำดุจเลือดเพ่งมองผู้ที่ยืนอยู่คั่นกลางป้องกันการโจมตีเมื่อครู่

 

 

ไม่ใช่ใครอื่น

 

 

ทั่งทั้งเก้ามีเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่สามารถรับมือราชาแห่งโยธันไฮน์ได้อย่างสูสี

 

 

ผู้ที่ปิดฉากการต่อสู้อันยาวนานด้วยชัยชนะอันยิ่งใหญ่

 

 

“ลงสนามมาจนได้สินะ พระบิดา”

 

 

สีหน้าของราชาแห่งปวงเทพยังคงเรียบเฉยกับน้ำเสียงเรียกขานที่เคลือบอาบยาพิษ ดวงตาคมกล้าส่งสัญญาณเป็นเชิงขอโทษแก่บุตรชายผู้พลาดท่าเสียทีให้ยอมรับการตัดสินใจนี้ พลางส่งตัวให้กับพรรคพวกผู้ซื่อสัตย์ที่ในที่สุดก็ฝ่าวงล้อมเข้ามาได้

 

 

“คู่มือของราชามากเล่ห์อย่างเจ้าควรเป็นข้ามากกว่า ลาฟฟี่”

 

 

 

 

 “ก็ดี เพราะข้าเองก็อยากเอาจริงเสียที” 

 

 

 

 

สีหน้าของราชาแห่งปวงเทพยังคงเรียบเฉยกับน้ำเสียงเรียกขานที่เคลือบอาบยาพิษ ดวงตาคมกล้าส่งสัญญาณเป็นเชิงขอโทษแก่บุตรชายผู้พลาดท่าเสียทีให้ยอมรับการตัดสินใจนี้ พลางส่งตัวให้กับพรรคพวกผู้ซื่อสัตย์ที่ในที่สุดก็ฝ่าวงล้อมเข้ามาได้

 

 

 

 

“คู่มือของราชามากเล่ห์อย่างเจ้าควรเป็นข้ามากกว่า ลาฟฟี่”

 

 

 

 

“ก็ดี เพราะข้าเองก็อยากเอาจริงเสียที”

 

 

 

 

กลุ่มหิมะโปรยปรายลงจากฟากฟ้าอย่างนุ่มนวล แตกต่างจากเสียงแผดร้องของหมู่เมฆที่ดังคำรามราวทะเลคลั่ง มวลอากาศหนักอึ้งกดทับจนแทบขยับตัวไม่ไหว ลมหายใจยังพานถูกสกัดกลั้น ขณะที่ดวงตาได้แต่เฝ้าจับจ้องการเผชิญหน้าในศึกแห่งกษัตริย์

 

 

 

 

ครืนนน 

 

 

 

 

ความหนาวเหน็บแผ่ซ่านไปทั้วสรรพางค์กาย เสียงพัดผ่านของสายลมดังเสียดหู ชั่วขณะที่พลั้งเผลอกระพริบตาการจู่โจมก็เริ่มต้นขึ้น

 

 

 

 

“แอสการ์ดจะต้องชดใช้กับสิ่งที่ได้ทำลงไป!!!” ลาฟฟี่ชิงโอกาสลงมือก่อน ราชาแห่งเหล่ายักษ์ปลดปล่อยพลังโจมตีจากหีมสมบัติไม่มียั้ง กระแสพลังเวทพุ่งเข้าทำลายล้างไปทั่วอาณาบริเวณ การโจมตีที่ต่อให้มีปีกบินก็ไม่มีทางหนีรอดสร้างรอยยิ้มให้ผุดขึ้นบนริมฝีปาก ดวงตาสีแดงเคลือบฉาบแววสาสมใจที่ได้ชำระแค้น

 

 

 

 

“แล้วเจ้าเคยสำนึกถึงความผิดที่เกิดการกระทำของตัวเองบ้างไหม ลาฟฟี่!!” บิดาแห่งปวงเทพอาศัยม่านหมอกควันเป็นเกราะกำบังกายแล้วมาปรากฏตัวอยู่เบื้องหลัง ก่อนจะชี้ปลายหอกเข้าใส่ร่างใหญ่โตสีฟ้าครามของราชายักษ์พร้อมกับที่มนตราอันทรงอานุภาพบังเกิดผล

 

 

 

 

กระแสพลังเวทสีทองนับสิบสายพุ่งเข้าโรมรันอย่างรวดเร็วจนไม่อาจมองทัน ลาฟฟี่ใช้พลังเวทจากหีบสมบัติโจมตีกลับ แต่ก็ช้าเกินไปเมื่อพลังเวทบางสายหลุดรอดการโจมตีมาได้ ดวงตาสีแดงเบิกกว้างกับก้อนพลังที่พุ่งเข้าหาในระยะประชิด ก่อนที่เปลือกตาจะปิดลงพร้อมเสียงหัวเราะเยาะยัน

 

 

 

 

“ความผิดงั้นหรือ? แล้วความผิดของท่านล่ะ ไอ้พวกหัวขโมย!” ใบหน้าแข็งกร้าวปรากฏเพียงความเดือดดาล เรือนกายใหญ่โตไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน ขณะที่ม่านพลังสีฟ้าสว่างที่กางปกป้องคุ้มกันค่อยๆ เลือนหายไปพร้อมกับหมอกควันที่คละคลุ้ง

 

 

 

 

พลังอันเกิดจากหีบศักดิ์สิทธิ์...สมบัติคู่บ้านคู่เมืองของดินแดนน้ำแข็งอันเป็นนิรันดร์

 

 

 

 

โยธันไฮน์...

 

 

 

 

ไม่ว่าใครเพียงได้ยินชื่อนี้เข้าก็พลันรู้สึกสั่นสะท้านด้วยความหนาวเหน็บไปทั้งตัวโดยไร้เหตุผล

 

 

 

 

ดินแดนของยักษ์น้ำแข็งที่โหดร้ายและน่ากลัว...

 

 

 

 

“ฝ่ายที่ระรานผู้อื่นก่อนคือพวกเจ้าไม่ใช่หรือไง เข่นฆ่าเผ่าพันธุ์ที่อ่อนแอกว่าเพื่อเข้าปกครอง ทั้งที่บ้านของยักษ์น้ำแข็งมีแต่โยธันไฮน์เท่านั้น!” โอดินออกตัวโจมตีในระยะประชิด หอกกุนีร์คู่ใจถูกใช้ตวัดฟาดฟันอย่างรุนแรง แสงสว่างวาบบาดตาเปล่งประกายยามลงดาบ แม้นจะถูกต้านทานด้วยการปัดป้องจากดาบน้ำแข็ง ความรุนแรงของพลังทำลายล้างก็ยังกรีดผิวดินลึกเป็นทางกว้าง

 

 

 

 

“มันก็สมควรแล้วไม่ใช่หรือไง ฝ่ายที่อ่อนแอย่อมถูกปกครองโดยฝ่ายที่แข็งแกร่งกว่า”  เสียงที่เอ่ยถ้อยคำต่อมาเต็มไปด้วยความบันเทิงใจ “มันเป็นกฎธรรมชาติ พระบิดา”

 

 

 

 

รอยยิ้มเย่อหยิ่งราวต้องการเย้ยหยันไปทั้งเก้าโลกผุดพรายบนใบหน้าสีคราม หากได้เรียกรอยยิ้มบางให้เคลือบฉาบบนใบหน้าของบิดาแห่งปวงเทพ

 

 

 

 

“เช่นนั้นเจ้าก็ยอมเป็นตาของหลานๆ ที่น่ารักแล้วสินะ”

 

 

 

 

“ข้าไม่เคยมีหลานหรือลูก!! ตัวขี้ขลาดทรยศพรรค์นั้นข้าไม่นับมันว่ามีสายเลือดของข้า!!” ลาฟฟี่ปฏิเสธเสียงเกรี้ยวกราด นัยน์ตาวาวโรจน์กับวาจายั่วแหย่ทิ่มแทงใจ

 

 

 

 

“ลาฟฟี่!! ถึงเจ้าจะปฏิเสธสักแค่ไหน เจ้าก็ไม่มีวันหลีกหนีความจริงพ้น ตามกฎของธรรมชาติโลกิเป็นบุตรของเจ้าและเจ้าก็คือผู้ที่ให้กำเนิดเขา!”

 

 

 

 

“เพราะแผนการต่ำช้าแบบนั้นต่างหาก! ท่านวางแผนมาตั้งแต่ต้น จงใจให้บุตรชายของท่าน...เจ้าชายผู้สูงส่งแห่งแอสการ์ดย่ำยีดวงใจของโยธันไฮน์ เพื่อทำลายศักดิ์ศรีของข้า!!!”

 

 

 

 

ถ้าเพียงเจ้าไม่เกิดมาผิดแผกเผ่าพงศ์ ผู้ครอบครองบัลลังก์น้ำแข็งคนต่อไปย่อมไม่ใช่ใครอื่น

 

 

 

 

เพียงเพราะอับอายและชิงชัง ข้าจึงคิดจะฆ่าเจ้า

 

 

 

 

ทั้งที่เกือบจะลงมือบีบลำคอเล็กๆ นั่นด้วยฝ่ามือคู่นี้ แต่ก็ทำไม่ลง...

 

 

 

 

ไม่ว่าอย่างไร เจ้าก็ถือเป็นลูกข้า เป็นดวงใจที่ข้าเฝ้ารอการเกิดมาของเจ้าเหลือเกิน

 

 

 

 

หีมสมบัติแห่งแดนเหมันต์ทอแสงเรืองอำนาจ มนตราทรงพลังถูกร่ายขึ้นอย่างฉับไว ถ้อยคำแห่งการร่ายมนต์ดังก้องร้อยเรียงอยู่ในหัว เคล้าคลอความทรงจำที่ลืมเลือนไปเนิ่นนาน

 

 

 

 

“ครั้งแรกมันอาจจะเป็นแผน แต่ถ้าทั้งสองคนรักกันขึ้นมาเล่า เจ้าจะว่าอย่างไร” โอดินยอมรับข้อกล่าวหาสมศักด์ศรีแห่งกษัตริย์ เพื่อเปิดใจที่ปิดสนิทของราชาตรงหน้า

 

 

 

 

ในฐานะพ่อผู้เคยทำผิดพลาดด้วยกันทั้งคู่ พวกเขาสมควรแล้วหรือที่จะปล่อยให้ความบาดหมางทำลายความรักและชีวิตทั้งชีวิตของลูก

 

 

 

 

“เจ้าเองก็ได้พิสูจน์มากับตาว่าโลกิมีความสำคัญสำหรับธอร์เพียงใด และทำไมสายเลือดของราชาแห่งเหล่ายักษ์ถึงได้ให้กำเนิดทายาทกับศัตรูคู่อาฆาตอย่างแอสกาเดี้ยนได้”

 

 

 

 

ดวงตาสีฟ้ากระจ่างราวท้องฟ้าในฤดูใบไม้ผลิสบมองดวงตาสีแดงก่ำดั่งสายเลือด รอยยิ้มกว้างค่อยๆ ระบายอยู่บนใบหน้าของโอดิน นึกถึงวันวานที่พวกเขาเคยได้พบพานกันมาก่อน

 

 

 

 

“เขาเหมือนเจ้า” เสียงทุ้มพูดแผ่ว ดวงตาคล้อยเคลื่อนวูบไหวกับภาพแห่งอดีตที่ซ้อนทับบนร่างของอีกฝ่าย

 

 

 

“บริสุทธิ์ สง่างาม เหมือนอย่างที่เจ้าเคยเป็น”

 

 

 

 

เมื่อนานแสนนาน นิมิตหมายอันดีได้บังเกิดขึ้นที่โยธันไฮน์ ชั่วขณะหนึ่งบนท้องฟ้าอันมืดมิดพลันเกิดแสงสว่างเรืองรองปรากฎเป็นแพรม่านสีรุ้งทั่วทั้งผืนฟ้า และไม่นานลาฟฟี่ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น

 

 

 

 

ว่าที่ราชาแห่งแดนเหมันต์ผู้มีหัวใจงดงามเป็นหนึ่งในดินแดนทั้งเก้า

 

 

 

 

เป็นเพราะบริสุทธิ์เกินไป ในยามที่ถูกทำให้แปดเปื้อนจึงไม่หลงเหลือเค้าเดิมอีก

 

 

 

 

ทั้งที่เรา... 

 

 

 

 

“ท่านจะไปรู้อะไร อย่ามาทำเป็นรู้จักข้าดีไปหน่อยเลย!!!” ลาฟฟี่แผดเสียงลั่น เมื่อหัวใจดันสั่นคลอนกับคำพูดเพียงไม่กี่คำที่ไม่สมควรมีความหมายกับใจเขาขึ้นมาได้

 

 

 

 

เหมือนกับถูกมองทะลุเข้าไปถึงจิตวิญญาณ  

 

 

 

 

กับคนที่เคยดูถูกเผ่าพงศ์ของเขาจากใจ ทำไมเขาถึงต้องฟังด้วย!

 

 

 

 

“ลาฟฟี่” โอดินเอ่ยเรียกอีกฝ่ายพลางสะบัดหอกกุนีร์ออกอย่างรุนแรงเพื่อปลดปล่อยพลังเบี่ยงกระแสเวทมนตร์ที่พุ่งสังหารเข้ามา มือใหญ่เงื้อมขึ้นสูงก่อนปล่อยหมัดใส่ท่อนแขนสีฟ้าครามจนอาวุธทรงพลานุภาพของราชายักษ์หลุดมือไปไกล ก่อนจะซ้ำด้วยการโจมตีครั้งสุดท้าย...

 

 

 

 

“ข้าผิดต่อเจ้าจริงๆ”

 

 

 

 

ปลายหอกสะท้อนแสงอยู่ในดวงตาที่เบิกกว้าง ความเป็นความตายอยู่ใกล้เพียงแค่ลมหายใจกั้น

 

 

 

 

ทั้งที่เราน่าจะเป็นเพื่อนกันได้ 

 

 

 

 

เพียงเพราะเคยทำตัวเลวร้าย จนเมื่อสูญเสียมิตรแท้ไปจึงได้รู้สึกตัว หันกลับมาเห็นสิ่งที่เคยว่าอ่อนแอเป็นความเข้มแข็งในที่สุด

 

 

 

 

เพียงเพราะถูกปฏิบัติอย่างโหดร้าย จึงมองเห็นความอ่อนแอของตนเอง เริ่มไขว่คว้าความเข้มแข็งเพื่อปกป้องเผ่าพงศ์ของตน

 

 

 

 

เจ้าชายแห่งแดนสวรรค์ผู้มีหัวใจดำมืด 

 

 

 

 

เจ้าชายแห่งแดนเหมันต์ผู้มีหัวใจงดงาม 

 

 

 

 

การพบกันของพวกเขาก่อให้เกิดสายสัมพันธ์ที่ผิดพลาดมาตั้งแต่ต้น

 

 

 

 

“ลงมือเลย โอดิน!!!” เมื่อต้องตกเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ จุดจบก็มีได้แค่เพียงความตาย ลาฟฟี่ตะโกนก้องอย่างไม่เกรงกลัวต่อคมหอกที่พุ่งตรงมา

 

 

 

 

จบสิ้นสักที ประวัติศาสตร์ที่โชกเลือดนี้...

 

 

 

 

เจ้า... 

 

 

 

 

อย่าได้เดินตามรอยของข้าเลย....  

 

 

 

 

เปรี้ยง!!!

 

 

 

 

เสียงดังกัมปนาถสร้างแรงสะเทือนเลื่อนลั่น หอกแห่งราชาของทวยเทพหยุดชะงักด้วยการป้องกันที่อยู่เหนือความคาดหมาย หมอกควันพุ่งขึ้นหนาคละคลุ้งหากก็ไม่อาจซ่อนร่างของผู้ที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือราชาแห่งเหล่ายักษ์ได้

 

 

 

 

เรือนกายเล็กบอบบางกว่าเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์หลายเท่าทวียืนขวางกั้นระหว่างราชาทั้งสอง หีบใบเล็กส่องแสงสว่างสีฟ้าเรืองอำนาจอยู่ในมือคู่เล็กที่ถือจับ ผืนนภาร้องคำรามกึกก้อง สายลมหอบกรรโชกปั่นป่วนไปทั่วทิศ

 

 

 

 

ผิวกายสีฟ้าครามเฉกเช่นเดียวกับธารน้ำแข็ง 

 

 

 

 

ดวงตาสีแดงไม่ต่างจากสายเลือดที่หลั่งริน 

 

 

 

 

เมื่อเห็นจงหลบหนีไปให้ไกล พวกมันโหดเหี้ยม ป่าเถื่อน และดุร้าย 

 

 

 

 

ร่างของยักษ์น้ำแข็งที่ยืนขวางการต่อสู้อย่างองอาจดูงดงามราวกับภาพในจินตนาการ แผ่นหลังของร่างที่สะท้อนเงาของผู้ให้กำเนิดในอดีตเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังที่สามารถสยบได้ทุกพิภพ ความสง่างามที่ชวนให้หลงใหล

 

 

 

 

แท้จริงแล้วคือความเกลียดชังที่ทำให้เหล่าเทพสวรรค์ได้มองข้ามข้อดีของผู้อื่นเสมอมา 

 

 

 

 

“โลกิ...”

 

 

 

 

.....................................................................................................................................

 
100% แล้วจ้าาาาาาาาาาาาาาาา ^0^//////
 
ดุเดือดขึ้นทุกขณะ และแล้วตอนหน้าก็อวสานแล้วจ้า ฮิ้ววววววว แต่แบ่งหลายพาร์ทคงยาวเช่นเดิม อ๊ายยยย เกลียดตัวเองจริง ไม่เคยฟิกสั้นอย่างใจเลย ยาวได้ตลอดดดด
 
ขอบคุณที่ติดตามกันน้าาาาาา
 

edit @ 9 Jan 2014 08:32:25 by sentimental-darkness

edit @ 9 Jan 2014 08:34:14 by sentimental-darkness

edit @ 9 Jan 2014 08:38:28 by sentimental-darkness

Comment

Comment:

Tweet

โลกิเปิดตัวไม่เมพขิงๆมาก

#16 By Iyo (171.97.166.8|171.97.166.8) on 2015-05-03 00:26

รอค่ะ รอออออออออออ โฮ้วววววว
ความหลังสองคุณพ่อดูมีซัมติ้ง เมื่อก่อนลาฟฟี่เคยโลกสวยเหรอ
แม่เจ้าาาา เหตุใดถึงได้กลายเป็นคนโหดร้ายทารุณเช่นนี้กันเล่า
โอดิน เมื่อก่อนเป็นคนโหดร้ายสินะ สับเปลี่ยนนิสัยกันหรือไร?
แล้วโลกิล่ะ โลกิเป็นยังไงแล้วตอนนี้ อ่านแล้วเรียงไม่ถูกแฮะ ฮืออออ
รอตอนต่อไปนะคะ

#15 By yong-w- on 2014-02-13 01:18

กรี๊ดดด รอมานานแล้วค๊าาา สนุกมากกก

#14 By (115.87.30.167|115.87.30.167) on 2014-02-06 14:59

อยากอ่านpart 12 

#13 By 321 (223.205.248.114|223.205.248.114) on 2014-01-18 20:48

โอ้ยๆๆ อยากอ่านต่อ รีบมาต่อไวๆ นะค่ะ ก่อนจะลงแดง ขอบคุณสำหรับความเสียสละ เพื่อความสุขอันใหญ่หลวงของสาวกธอร์กิค่ะ

#12 By rabbit (110.168.80.3|110.168.80.3) on 2014-01-14 21:36

ใกล้จะจบแล้ว 

#11 By codey (223.205.249.223|223.205.249.223) on 2014-01-10 17:39

มาต่อเเล้วว เย้ๆ
อย่าบอกนะว่าพวกคุณพ่อมีซัมติ้งกัน cry

#10 By ari (223.205.248.85|223.205.248.85) on 2014-01-09 18:33

100เปอร์แล้ววว confused smile
พี่ท่อกับน้องกิยังคงไม่มีบทพูด ใกล้จะจบเเล้วอ่าาา

#9 By 321 (223.205.248.85|223.205.248.85) on 2014-01-09 18:32

อ่านจบแล้วร้อง...โอ๊ยยยยยยยยยยย สะนั่น!!
จะ..อยู่แล้วเชียว ลาฟฟี่!!

เข้มข้นมาม่าต้มยำมากมายเลยทีเดียวเชียวล่ะค่า!! คิดว่าจะจบที่ธอร์ซะแล้นนนน เจอโลกิปลอมเข้าไป สะตั้นร้อยยี่สิบวิเลยล่ะเสะ ถถถถ

สภาพอากาศแบบนี้กรมอุตุยังยอม บรรยายได้เห็นภาพมากกกเลยอ่ะะะ

โลกิ มาแล้ว ถ้าธอร์ต้องสู้กะม.เมีย จะไหวไหมเนี่ยยยย ...

รอตอนต่อไปคร้าบบบบบ

#8 By wiki on 2014-01-09 09:43

กดเข้ามาดูทุกวันเลย ดีใจ 

#7 By codey (223.205.249.229|223.205.249.229) on 2014-01-08 20:25

รอตอนต่อไปจ้า surprised smile

#6 By namimori (223.205.248.203|223.205.248.203) on 2014-01-08 15:10

ลุ้นนน 
พระมเหสีหายอ่าา confused smile
โลกิจะได้อยู่กับลูกมั้ยเนี้ย embarrassed
รอ 100 % จ้าาา

#5 By wawa (223.205.248.86|223.205.248.86) on 2014-01-07 15:20

เย้ๆๆ พี่ธอร์เจอหน้าโลกิ ถึงกับไปต่อไม่เป็นเลย
ต่อจากยี้เป็นช่วงคุณพ่อทะเลาะกัน

#4 By ari (223.205.249.193|223.205.249.193) on 2014-01-06 22:51

อ๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาา
ไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้แล้วค่ะ ณ โมเม้นต์นี้
เข้ามากดดูทุกวันว่าอัพไหม แล้ววันนี้ก็มาถึง
โอยยยย
ความยียวนของพ่อขุนค้อนนี่ทำให้นึกถึงตอนไปบุกโยธันไฮม์เลยทีเดียว
 ห้าสิบเปอร์ก็เข้มข้นแล้ว รอร้อยเปอร์กับน้องกิอยู่นะคะ

เอาใจไปเต็มๆเลยค่ะ จขบ. //กระโดดกอด

#3 By malizeAlize (180.183.43.92|180.183.43.92) on 2014-01-06 22:33

ว๊ากกกกกกกกกกกก 
กรี๊ดดดดดดดดด
เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
cry cry cry cry cry cry cry cry cry
คิดว่าตาฝาดไป มาต่อเเล้ววว ดีใจมากกกกกกกกก
คิดว่าจะไม่ได้อ่านเเล้ว ดองนานๆมันไม่ดีหรอกเพราะทั้งคนแต่งและคนอ่านเริ่มลืมเนื้อหาของเรื่องไปหมด question  
ฉากนี้ยังไม่มีน้องกิ รอตอนหน้า หวังว่าจะมาเร็วๆนะเจ้ามะฮะ

#2 By 321 (223.205.249.193|223.205.249.193) on 2014-01-06 21:28

อร๊ากกกกกกกกกก คุณโช กระอัก นุ้งกิยังมาไม่ถึงหรอ สวามีรออยู่ กำลังจายมาไวๆ >_<
ลาฟฟพี่ต้องกับพระบิดาอะดีแล้ว สมน้ำสมเนื้อกันหน่อย จะมาสู้กะลูกเขยก็กระไรอยู่เนอะๆ

#1 By pui (49.48.218.242|49.48.218.242) on 2014-01-06 14:54